De warme jas van oma Jantje
Aan de kapstok hing oma’s ‘mantel’ zoals ze die zelf noemde, haar zachte wollen jas die ze bij mijn weten zo’n beetje haar hele leven gedragen heeft. Want oma was zuinig op haar spulletjes. Voordat we de deur uit gingen, trok ze op koude dagen die mantel aan, stiftte ze haar lippen voor het kleine spiegeltje in de hal en gingen we erop uit. En als het zonnetje scheen, dan bleef haar mantel geduldig aan de kapstok hangen totdat het weer kouder werd.
Mijn oma leeft allang niet meer. Maar ik denk nog wel heel vaak aan haar. En sowieso als ik het woord ‘mantel’ hoor. Dan denk ik aan die warme wollen jas die er altijd hing, die haar warm hield tijdens koude dagen. Ik denk dan aan de liefde en aandacht die ze ons altijd gaf.
Zo is het ook een beetje met een mantelzorger. Iemand die er is voor anderen. Iemand die liefde, aandacht en warmte geeft aan de mensen om zich heen. In goede én in slechte tijden.
Ondertussen is er behoorlijke crisis in de wereld. De gevolgen van de oorlog, de stijgende energieprijzen, het nog steeds hoge ziekteverzuim vanwege corona en de zorgtekorten raken ook Kennemerhart. Desondanks rennen onze zorgmedewerkers zich elke dag harder de benen uit hun lijf om alle zorgtaken te kunnen doen. Om onszelf niet voorbij te lopen én om antwoord te kunnen blijven geven op de zorgvragen van onze cliënten, denken we na over hoe we ons werk slimmer en efficiënter kunnen organiseren. De hulp van de mantelzorger is daarbij van onschatbare waarde. Hun aandacht en liefde voor cliënten én hun ervaring als ‘crisismanager’ voor hun geliefden, is een grote hulp en een enorme steun voor ons om goede zorg voor iedere cliënt te kunnen blijven geven. Dat is de reden waarom we mantelzorgers heel graag op De dag van de Mantelzorger, 10 november, in het zonnetje zetten. Zo proberen we de warmte die zij verspreiden, ook een beetje aan hen terug te geven.
Deze week ligt er op de recepties van alle locaties van Kennemerhart een aardigheidje klaar voor onze mantelzorgers.