Carmen werkt in de dementiezorg
Dankbaar werk en je krijgt er veel voor terug
Overspaarne is het eerste verpleeghuis in Nederland met het Topcare-predicaat voor mensen met dementie met zeer complex probleemgedrag. Hier wordt gewerkt volgens een hoge standaard. Carmen is er Verzorgende. En dat niet alleen. Ze is ook een van de acht medewerkers die de opleiding Complexe Ouderenzorg (voorheen Psycho-geriatrie) heeft gedaan. Met die kennis zit ze nu – onder andere – in verschillende werkgroepen en zoekt ze samen met collega’s van andere disciplines naar de beste manieren om voor bewoners te zorgen en met hen om te gaan. Werken in de dementiezorg vindt ze geweldig, dus alles doet ze met veel kennis, liefde en toewijding.
Carrière in het kort
Carmen is geboren en getogen in Spanje, maar woont nu al 25 jaar in Nederland. Ze werkte hier in het tweetalige onderwijs, bij woningcorporaties en in de jeugdzorg. In 2019 ontdekte ze Kennemerhart. “Ik wilde iets betekenen voor mensen, een baan waarbij ik ook iets terugkreeg. Voldoening. Bij Kennemerhart was een pilot: ik kon een VIG-opleiding van drie jaar in anderhalf jaar doen. Als leerling VIG’er ben ik begonnen in A.G. Bodaan, zes maanden. Daarna liep ik zes maanden stage in De Rijp en tot slot nog zes maanden in Overspaarne. De eerste tijd in Overspaarne dacht ik: dit is niets voor mij. Ik kon geen contact met bewoners maken, dat vond ik lastig. Maar beetje bij beetje leerde ik ze beter kennen. Ook via de naasten. Door wat zij over hun geliefden vertelden en te observeren hoe zij met hen omgingen, lukte het mij om wel contact te krijgen. En daardoor ook betere zorg te bieden. Na een paar weken was ik om.”
Mooie momenten
Carmen werkt 30 uur per week en heeft een belangrijke en veelzijdige rol. “Ik ben superactief en doe alles snel. Maar als ik een bewoner help met bijvoorbeeld wassen en tandenpoetsen, neem ik de tijd om te zitten en een praatje te maken. Van aandacht bloeien bewoners op.” Het mooiste van werken in de dementiezorg? Carmen: “Het is heel dankbaar. Net nog bracht ik een nieuwe bewoner naar de wc. Even pakte ze mijn hand en zei ze hoe ze heette. Dat korte moment van contact gaf me een goed gevoel. Dat kan ik trouwens ook krijgen als het gaat om gesprekken met naasten. Als er cliënten in Overspaarne worden opgenomen, hebben degenen die thuis achterblijven vaak last van schuldgevoelens: zij hebben de zorg moeten loslaten. Ik vind het belangrijk om uit te leggen dat die schuldgevoelens normaal zijn. Het is fijn te merken dat naasten dat appreciëren.”
Werken met plezier
Carmen gaat steeds fluitend naar haar werk. “Ik werk vóór en mét mensen. Dat kost me energie, maar ik krijg er ook veel energie van. Vaak ga ik vol adrenaline weer naar huis.” Verzorgenden die twijfelen om de dementiezorg in te gaan, trekt ze dan ook graag over de streep. “Je kunt er zoveel van leren en het brengt je zoveel. Ook in je privéleven. In Overspaarne moet en wil ik de hersenen van bewoners begrijpen. Daardoor begrijp ik ook andere mensen beter en oordeel ik niet meer zo snel. Tijdens mijn stage dacht ik even dat ik niet in de dementiezorg thuishoorde. Nu werk ik er juist met veel plezier.’
Meer weten over werken en leren bij Kennemerhart? Vacatures » Kennemerhart
Tekst: Hilli voor den Dag. Fotografie: Jurriaan Hoefsmit