Zorgen doen we samen
In hartje Haarlem, in appartementencomplex Janshof, woont mevrouw Van der Ven. “Tot 2002 woonde ik in het Kleverpark. Toen ik een traplift nodig had, moest ik kiezen: verbouwen of verhuizen.” Het werd verhuizen. “Ik woon nu op een prachtplek, in een fijn appartement.” Daar geniet ze van de kleine dingen, zoals de pannenkoekenplant op tafel. “Ik kreeg ‘m als stekje. En kijk nou toch eens, wat een plaatje!”
Dochters in actie
Mevrouw van der Ven krijgt veel steun van haar familie. Want zonder mantelzorg kan ze niet. “Ik loop slecht en kan mijn armen niet goed gebruiken. Ik heb bijna overal hulp bij nodig.” “Ik heb mazzel dat ik niet meer werk en een auto heb. Daardoor kan ik bijna altijd voor mijn moeder klaarstaan”, vertelt jongste dochter Joke. “Bijvoorbeeld als mijn moeder naar de gehoorwinkel of de kapper moet. Ik doe steeds een beetje meer.” “Want ik kan steeds een beetje minder”, vult haar moeder aan. “Maar we kijken vooral naar wat u nog wél kunt”, zegt Joke. “Toen de was doen niet meer lukte, zei u: ‘Dan stop ik de was wel in de machine.’” Jokes zus Yvonne komt eens per week langs. “Zij doet de boodschappen. En ik ben er elke woensdag en zondag. Al heb ik deze zondag een concert. Dan voel ik me meteen schuldig.” “Niet doen!” Haar moeder legt een hand op haar knie. “Ik vind het heus niet erg. Geniet van je concert.”
Samen naar de Appie
De inzet van familie wordt aangevuld met professionele zorg vanuit Kennemerhart. “Zorgen doen we samen”, vindt Joke. “Als familie kunnen wij veel oplossen voor mijn moeder. Maar we kunnen het niet alleen.” Datzelfde geldt voor de zorgprofessionals. “We hebben goed contact met de zorg. Als er iets is, dan bellen ze.” Twee keer per dag komt de thuiszorg langs. “Ze helpen me onder andere met aan- en uitkleden en douchen. Mijn medicatie probeer ik zoveel mogelijk zelf te doen. En elke vrijdag komt iemand van Kennemerhart om samen koffie te drinken en boodschappen te doen. In de Appie geniet ik. Verder ga ik drie dagen in de week naar de dagbesteding. Daar ben ik heel blij mee.” “Ik ook”, zegt Joke. “Dat zijn voor mij de rustige dagen. En het is een fijn idee dat mijn moeder onder de mensen is.”
Te goed
Met alle ondersteuning van familie en Kennemerhart redt mevrouw van der Ven zich. “Toch zou ik graag verhuizen naar Schoterhof. Het voelt voor mij veiliger als er altijd zorg in de buurt is. Dan worden mijn dochters ook wat meer ontlast. Die doen nu zoveel voor me.” Een zorgindicatie voor een woonzorglocatie heeft ze niet. “Ik ben nog te goed.” Dus voorlopig woont Oma Q in hartje Haarlem. Op haar prachtige plek, met de pannenkoekenplant op tafel. “En da’s ook fijn.”